Καλοκαιρινές εξορμήσεις Vol.2

Με αεροπλάνα και βαπόρια… με autostop και ιχ..

.. είναι καμιά φορά που η «δύναμη της έλξης» σε τραβάει και σε πετάει σε κάποιο μαγικό μέρος εκεί που οι λέξεις χάνουν το νόημα τους και η απόλυτη σιωπή, μπροστά στις εικόνες που αντικρίζεις, τα λέει όλα.

Κάπου χαμένοι σε κάποιο ξύλινο σπιτάκι στο καταπράσινο Πήλιο μια τρελοπαρέα βρέθηκε και υποδέχτηκε τον Αύγουστο με τζάκι..

Ζήσαμε λίγες μέρες χωρίς ρεύμα αλλά αυτό δεν φάνηκε πρόβλημα όσο τα έντομα και οι σκίουροι που αλώνιζαν στο σπίτι..

Μετά από άνισο πόλεμο η εξόντωση των λεγόμενων στην τοπική διάλεκτο «ελεφαντακίων» (συνδιασμός: αράχνης, κατσαρίδας, με πέταγμα ακρίδας και ένα περίεργο κεντρί.. ) φάνηκε αδύνατη και ο μόνος τρόπος για να τη παλέψεις ήταν να καταλάβεις πως θα σου κλάσουν μια μάντρα και να πάψεις όσο μπορείς να ασχολείσαι.. (τα περισσότερα πτώματα κάηκαν για παραδειγματισμό).

Με τα σκιουράκια τα γέλια και τα πειράγματα σταμάτησαν όταν ένα απ’ αυτά είχε πέσει μέσα στη χέστρα.. Μετά από επιχείρηση διάσωσης και ξέπλυμα με νερό το καημένο ήταν έτοιμο να τα τινάξει από το κρύο ώσπου προσπαθήσαμε να το ζεστάνουμε.. Στην τελική το έσκασε (μάλλον το υπερπροστατέψαμε) και του εύχομαι ολόψυχα καλό δρόμο..

Μέσα από μια άγνωστη διαδρομή στο δάσος με έναν φίλο περάσαμε από πολλά διαφορετικά στάδια: μονοπάτια, ρυάκια, θάμνοι, σε κάποια απότομα σημεία ήθελε καλά κρατήματα και ελάχιστη βασική ορειβασία ( κρατήματα από δέντρα σε απότομες κατηφόρες – ανηφόρες). Αρκετή αδρεναλίνη και ελάχιστο αίμα από άγρια αγκάθια και φτέρες σε λάθος μονοπάτια τύπου Αμαζονίου όπου μετά από σκέψη βρήκαμε το δρόμο της επιστροφής γεμάτοι χαρά..!!

Η θάλασσα λόγο κύματος ήταν η κατάλληλη για μαθήματα ναυαγοσωστικής  
από φίλο που έχει τελειώσει τα ανάλογα μαθήματα.

Μετά από το μπανάκι μας τραβάμε για το χωριό Ζαγορά όπου ακούσαμε τα καλύτερα.. Στην τελική όμορφο και γραφικό το χωριουδάκι αλλά για να μην λέμε μαλακίες η ταβέρνα που φάγαμε δεν μας ξηγήθηκε (ακριβές μερίδες, με ελάχιστη ποσότητα, ίσως να φταίει το ότι πεινούσαμε σαν λύκοι…)

Μετά από το γεύμα μας εκεί που προσπαθούμε να χαλαρώσουμε.. Ξαφνικά.. Καταιγίδαααααα … Γυρίζουμε στο σπιτάκι μετά από πολύ δρόμο όμορφοι και βρεγμένοι.. Το πρωί τα ελάχιστα κάρβουνα απ’ το τζάκι και η στάχτη μας δείχνει τον δρόμο της επιστροφής..

Ένα μαγικό μέρος για κάθε λάτρη της φύσης σε περιμένει να το εξερευνήσεις..

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s