30 ώρες θύελλα! Τα δραματικά Χριστούγεννα του 1979 στον Όλυμπο

Η περίπτωση του ατυχήματος στον Όλυμπο τα Χριστούγεννα του 1979, είναι μια ιστορία που ούτε μέχρι τότε αλλά ούτε και μετά, είχε όμοιά της στα ελληνικά βουνά. Το γεγονός είχε όλα τα χαρακτηριστικά ενός μεγάλου δράματος, απ αυτά που μπορούμε να συναντήσουμε μόνο στις μεγάλες οροσειρές του κόσμου: μια πολυμελής ομάδα χάνει τον προσανατολισμό της μέσα στη χιονοθύελλα, προσπαθώντας μάταια να βρει ένα καταφύγιο. Η ομάδα εξαντλημένη καθηλώνεται μια ολόκληρη νύχτα στο ύπαιθρο και στα στοιχεία της φύσης, μη μπορώντας να βρει ούτε και τη μοναδική έξοδο διαφυγής από το φυσικό «οχυρό» που έχει εγκλωβιστεί σε υψόμετρο 2600 μέτρων. Πολλά από τα μέλη της καταφέρνουν να επιβιώσουν χάρη στις ολονύκτιες προσπάθειες των υπολοίπων. Την επόμενη μέρα, άυπνοι, χωρίς τροφή και χωρίς νερό, καταφέρνουν να αποδράσουν απ τον εφιάλτη, ανακαλύπτοντας μέσα στη θύελλα αυτή τη μοναδική οδό διαφυγής, την οποία είχαν ακολουθήσει για να μπουν στον εφιάλτη τους. Όμως για κάποιους ήταν ήδη αργά…

Συνέχεια

Advertisements

Διασώστης: «Δεν ήξερα ποιον να σώσω και ποιον να αφήσω – H FRONTEX έμεινε άπραγη»

12195767_905500042832023_1509401557694760809_n«Έπρεπε να διαλέξω και να επιλέξω ποιον θα σώσω, τη μητέρα που πνίγεται, ή τα παιδιά που δεν μπορούν να κολυμπήσουν, ή τον πατέρα που πνίγεται γιατί όλη η οικογένεια του έχει γαντζωθεί πάνω του. Χθες καταφέραμε να σώσουμε 242 άτομα συνολικά, αλλά πάνω από 50 πέθαναν.Τους είδα να πεθάνουν. Ήταν τρομερό. Είμαστε τσακισμένοι, σωματικά και ψυχολογικά. Και ντρέπομαι για την Ευρώπη », λέει ο Oscar Camps.

O Oscar Camps είναι ένας εθελοντής ναυαγοσώστης από την Ισπανική ΜΚΟ Proactiva Open Arms, μιας ΜΚΟ φταγμένοι από επαγγελματίες ναυαγοσώστες που ήρθαν στη Λέσβο για να διασώσουν και να βοηθήσουν τους πρόσφυγες οι οποίοι κάνουν ένα επικίνδυνο ταξίδι μέσα από το Αιγαίο από την τουρκική ακτή προς την Ελλάδα.

12196335_905500626165298_8657590526192993836_n

Την Τετάρτη (28 Οκτ 2015), 242 πρόσφυγες διασώθηκαν από ανατροπή σκάφους που μετέφερε περίπου 300 άτομα μέσα στο θυελλώδες Αιγαίο, εξαιτίας του οποίου ξεκίνησε μια τεράστια αναζήτηση διάσωσης στην οποία συμμετείχαν περιπολικά σκάφη, αλιευτικά σκάφη και ένα ελικόπτερο. Τουλάχιστον 11 πρόσφυγες έχασαν τη ζωή τους στο ανατολικό Αιγαίο μεταξύ των οποίων 7 παιδιά. Περισσότεροι από 30 άνθρωποι εξακολουθούν να αγνοούνται από αυτό το ατύχημα.

«Τούρκοι και Έλληνες ψαράδες έσπευσαν στη βάρκα των προσφύγν και ξεκίνησαν τη διάσωση ανθρώπων. Ήταν συγκλονιστικό. Ανεβήκαμε στο πλοίο για να πάρουμε τα παιδιά, επειδή [οι πρόσφυγες] είπαν ότι δεν είχαν τη δύναμη να τα σακώσουν. Το σκάφος της Frontex δεν έκανε τίποτα, το μόνο που έκαναν είναι να ρίξουν σχοινιά σε όσους πνίγονταν, όπως στις ταινίες, και έμειναν εκεί στο κατάστρωμα του πλοίου τους, βλέποντας ανθρώπους να πεθαίνουν. Αναρωτιέμαι τι θα έκαναν αν συγγενείς τους πνιγόντουσαν στη θάλασσα. Ήταν φρικτό. Όσοι ήταν αυτόπτες μάρτυρες σε αυτή τη τραγωδία φέρουν ευθύνη », λέει ο Όσκαρ για το πλοίο της Frontex, ένα σκάφος ακτοφυλακής της ΕΕ με νορβηγική σημαία.

Η Proactiva Open Arms ανακοίνωσε μέσω του Twitter ότι θα παραμείνει στην Ελλάδα μέχρι τα μέσα Γενάρη του 2016 από τη στιγμή που το το κύμα – και o αριθμός των νεκρών – στο Αιγαίο Πέλαγος αναμένεται να αυξηθεί από τις ρωσικές αεροπορικές επιδρομές που ωθούν περισσότερους πρόσφυγες να φύγουν προς την Ευρώπη πριν κλείσουν τα σύνορα και η θάλασσα αγριέψει.

Η Proactiva Open Arms σχηματίστηκε όταν τα μέλη της είδαν τις εικόνες των πνιγμένων προσφύγων να ξεβράζονται στις ελληνικές ακτές, μεταξύ των οποίων ήταν και εκείνη του 3χρονου Aylan Kurdi.

«Αυτές οι εικόνες μας έκαναν να σκεφτούμε, «είμαστε επαγγελματίες που σώζουν ζωές και θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι για να βοηθήσουμε τους πρόσφυγες στη Λέσβο». Έχουμε τις ικανότητες και έχουμε τον εξοπλισμό για να το κάνουμε έτσι πήραμε μια απόφαση και απλά πήγαε» λέει ο Oriol Canals άλλος εθελοντής από την Proactiva Open Arms.

Η ομάδα των ναυαγοσωστών μάζεψε από τα μέλης της 15.000 € , αρκετά για να μείνουν το πρώτο μήνα, και από τότε που συγκεντρώνει χρήματα για να παραμείνει περισσότερο στη Λέσβο.

Πηγή: Humans of the Refuge

Αναδημοσίευση: http://kollectnews.org

Μετάφραση για το Kollect: Θ. Αγγελόπουλος

Τέσσερα χρόνια πόλεμος, 50 φωτογράφοι, 248 φωτογραφίες – Βοσνία 1992-1995

09 Aug 1992, MANJACA, Bosnia and Herzegovina --- EVENTS IN BOSNIA HERZEGOVINA --- Image by © Patrick Robert/Sygma/CORBIS
09 Aug 1992, MANJACA, Bosnia and Herzegovina — EVENTS IN BOSNIA HERZEGOVINA — Image by © Patrick Robert/Sygma/CORBIS

Το 2012 ορισμένοι δημοσιογράφοι και φωτογράφοι που είχαν καλύψει τους πολέμους στην πρώην Γιουγκοσλαβία, αποφάσισαν να ξαναγυρίσουν στις 6 Απριλίου 2012 στο Σαράγεβο, για να μην αφήσουν να ξεχαστεί η επέτειος από τα 20 χρόνια από την αρχή του πολέμου και την διάλυση της χώρας. Μαζί, έφτιαξαν κι ένα φωτογραφικό λεύκωμα με 248 φωτογραφίες από 50 φωτογράφους, από την αρχή του πολέμου, τον Απρίλιο του 1992 μέχρι τη συμφωνία του Dayton, στα τέλη του 1995.

Οι συντελεστές του Project και του βιβλίου ήταν οι Jon Jones (project photo editor), Gary Knight (project production in collaboration with photographer Ziyah Gafic) and Remy Ourdan (project text editor).

Και οι 50 Βόσνιοι και ξένοι φωτογράφοι, μεταξύ των οποίων και ο Γιάννης Μπεχράκης:

Odd Andersen, Darko Bandic, Yannis Behrakis, Nina Berman, Alexandra Boulat, Eric Bouvet, John F. Burns, Christophe Calais, Patrick Chauvel, Rachel Cobb, Steve Connors, Enrico Dagnino, Jerome Delay, Janine Di Giovanni, Amel Emric, Wade Goddard, Antoine Gyori, Benoit Gysembergh, Tom Haley, Jean Hatzfeld, Ron Haviv, Filip Horvat, Roger Hutchings, Morten Hvaal, Srdjan Ilic, Olivier Jobard, Jon Jones, Thomas Kern, Gary Knight, Rikard Larma, Paul Lowe, Anthony Loyd, Santiago Lyon, Enric Marti, James Mason, Christopher Morris, James Nachtwey, Anja Niedringhaus, Peter Northall, Remy Ourdan, Gilles Peress, Michael Persson, Ariane Quentier, Noel Quidu, Laurent Rebours, Andrew Reid, Patrick Robert, David Rohde, Laurent Sazy, Kurt Schork, Tom Stoddart, Laurent Van der Stockt.

Πηγή: https://xyzcontagion.wordpress.com/2015/04/09/bosnia-248-photos/#jp-carousel-5103

Χάρτης σεισμικής επικινδυνότητας της Ελλάδας

xartis seismikothtas
 
Οι μετακινήσεις των λιθοσφαιρικών πλακών που προκαλούν τον Εγκέλαδο και οι επικίνδυνες από πλευράς μεγάλης σεισμικότητας περιοχές της Ελλάδας.

Ο χάρτης σεισμικής επικινδυνότητας της Ελλάδας που, όπως μπορείτε να διαπιστώσετε, δείχνει ευκρινώς ότι τα νησιά του Ιονίου είναι στο «κόκκινο» και παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη σεισμικότητα στον Ελλαδικό χώρο. Στην επιστημονική κοινότητα είναι γνωστό, εδώ και χρόνια, ότι αυτή η περιοχή που έδωσε τους δύο μεγάλους σεισμούς στην Κεφαλονιά αποτελεί την πιο σεισμογενή περιοχή στην Ευρώπη αλλά και μια από τις πιο σεισμογενείς σε ολόκληρο τον κόσμο.

Στον παραπάνω χάρτη φαίνεται ξεκάθαρα ότι οι περιοχές με την μεγαλύτερη επικινδυνότητα είναι τα νησιά του Ιονίου που βρίσκονται στο κόκκινο και ακολουθούν με πράσινο χρώμα η δυτική Πελοπόννησος, η Κρήτη, ο Κορινθιακός κόλπος, η Στερεά Ελλάδα και ένα κομμάτι της Χαλκιδικής.

Δείτε παρακάτω τον χάρτη σεισμικότητας στην περιοχή της Κεφαλονιάς από το Νοέμβριο του 2013 μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2014 όπου γίνεται αντιληπτό ότι η συχνότητα των σεισμών είναι ιδιαιτέρως μεγάλη παρά τα μεγέθη των σεισμών που σε μια πρώτη ματιά δεν φαίνονται ανησυχητικοί. 

seismikothta noembrioy-febrouarioy

Αν κάποιος παρατηρήσει καθημερινά τις ηλεκτρονικές πλατφόρμες καταγραφής σεισμών στην Ελληνική επικράτεια θα μείνει εμβρόντητος από τα σμήνη των σεισμών που καταγράφονται κάθε μέρα στην πατρίδα μας και αν κάποιος μελετήσει προσεκτικά τους χάρτες θα διαπιστώσει εύκολα ότι η πλειοψηφία των σεισμικών γεγονότων διατρέχει συγκεκριμένους άξονες και περιοχές.
Στον χάρτη που ακολουθεί φαίνεται ξεκάθαρα η μεγάλη σεισμικότητα στο λεγόμενο Ελληνικό τόξο.

seismoi teleytaio etos

Μεγάλη σεισμική δραστηριότητα παρατηρείται στο λεγόμενο Ελληνικό τόξο ξεκινώντας μάλιστα από την Κεφαλονιά, διασχίζει το νότιο Ιόνιο ανατολικά της Πελοποννήσου και περνώντας νότια της Κρήτης καταλήγει στη Ρόδο. Είναι το όριο επαφής και σύγκλισης της αφρικανικής με την ευρασιατική λιθοσφαιρική πλάκα, που η πρώτη βυθίζεται με ρυθμό περίπου 4,5 εκατοστών τον χρόνο κάτω από τη δεύτερη, και είναι αυτή η τιτάνια «μάχη» των πλακών στο Νότιο Αιγαίο η κύρια αιτία εκδήλωσης των περισσότερων σεισμών στην Ελλάδα.
Με αρκετά γρήγορους ρυθμούς (για τα γεωλογικά δεδομένα) κινείται και η λιθοσφαιρική πλάκα της Aνατολίας, η οποία περιλαμβάνει το γνωστό ρήγμα της Ανατολίας, το οποίο έχει δύο κύρια τμήματα, το Βόρειο και το Νότιο τμήμα και που έδωσε τον μεγάλο σεισμό στις 17 Αυγούστου 1999.
Ποιο είναι το περίφημο «ελληνικό τόξο»
Το σημείο που τα ρίχτερ χτυπάνε «κόκκινο» είναι το αποκαλούμενο Ελληνικό τόξο που σημαδεύει τη χώρα από τη Λευκάδα μέχρι τη Ρόδο και μπορεί να δώσει τεράστια μεγέθη που φτάνουν τα 7 και 7,5 ρίχτερ. Το ελληνικό τόξο είναι ουσιαστικά το όριο επαφής και σύγκλισης της αφρικανικής με την ευρασιατική λιθοσφαιρική πλάκα, που και η πρώτη βυθίζεται (αργά αλλά σταθερά με ρυθμό περίπου 4,5 εκατοστών τον χρόνο) κάτω από τη δεύτερη. Και είναι αυτή η τιτάνια «μάχη» των πλακών στο Νότιο Αιγαίο η κύρια αιτία εκδήλωσης των περισσότερων σεισμών στην Ελλάδα.
Όπως μπορείτε να δείτε ο χάρτης που ακολουθεί περιγράφει με λεπτομέρειες τη μετακίνηση των λιθοσφαιρικών πλακών.

γεωλογικό-τόξο-500x392

Οι Ζώνες υψηλού κινδύνου
Κατά μήκος των ακτών της Δυτικής Ελλάδας από την Κέρκυρα έως τη Δυτική Κρήτη, η σεισμική δραστηριότητα μπορεί να διακριθεί γενικά σε τρεις περιοχές:
1ον . Η πρώτη περιοχή βρίσκεται βορείως της Λευκάδας και η σεισμική δραστηριότητα εκεί οφείλεται σε συμπιεστικές δυνάμεις περίπου ανατολικής – δυτικής διεύθυνσης που είναι κάθετες στη διεύθυνση των ακτών της Δυτικής Ελλάδας.

2ον . Η δεύτερη περιοχή βρίσκεται νοτίως της Κεφαλονιάς και αποτελεί το δυτικό τμήμα του Ελληνικού Τόξου. Η σεισμική δραστηριότητα εκεί οφείλεται στη σύγκλιση μεταξύ της αφρικανικής πλάκας και του Αιγαίου και της κατάδυσης της πρώτης, κάτω από τη δεύτερη. Αποτέλεσμα της κατάδυσης αυτής είναι και η εκδήλωση σεισμικής δραστηριότητας ενδιαμέσου βάθους (εστιακά βάθη σεισμών μεγαλύτερα των 60 χιλιομέτρων) κάτω από την Πελοπόννησο και ανατολικά αυτής ­ περίπου έως τον χώρο των Κυκλάδων.
3ον. Η τρίτη περιοχή βρίσκεται μεταξύ των δύο προηγούμενων, στον ευρύτερο χώρο της Κεφαλονιάς, από τη Ζάκυνθο έως τη Λευκάδα. Η σεισμική δραστηριότητα εκεί εκδηλώνεται κυρίως κατά μήκος ενός ρήγματος, το οποίο έχει διεύθυνση βορειοανατολική – νοτιοδυτική.
Μικρά μεγέθη με μεγάλη συχνότητα
Χαρακτηριστικό της σεισμικής δραστηριότητας στη Δυτική Ελλάδα είναι ο μεγάλος αριθμός μικρών και ενδιαμέσου μεγέθους σεισμών αλλά και η μεγαλύτερη συχνότητα γένεσης ισχυρών (καταστρεπτικών) σεισμών. Έτσι παρά το γεγονός ότι στον χώρο αυτό τα μεγέθη των μεγαλύτερων σεισμών είναι λίγο μικρότερα από ό, τι σε άλλες περιοχές του ελληνικού χώρου, ο σεισμικός κίνδυνος είναι σαφώς μεγαλύτερος εξαιτίας της συχνότητας γένεσης σεισμών ικανών να προκαλέσουν καταστροφές.
Κορινθιακός κόλπος και Νότια Κρήτη
Εκτός από την περιοχή του Ιονίου, πολύ στενά παρακολουθούν οι επιστήμονες την περιοχή του Κορινθιακού κόλπου, το ρήγμα της Ανατολίας αλλά και όλη την περιοχή από τη Νότια Κρήτη μέχρι και την Ρόδο, περιοχές όπου μπορεί να δώσει πολύ ισχυρούς σεισμούς.

Πως μετακινείται το Αιγαίο

Η μεγάλη σεισμικότητα της Ελλάδας οφείλεται στα ιδιαίτερα γεωλογικά χαρακτηριστικά της, τα οποία έχουν διαμορφωθεί από τις κινήσεις των τεκτονικών πλακών στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.
Σύμφωνα με τις μελέτες των επιστημόνων η Τουρκία κινείται προς τα δυτικά με ταχύτητα 25 χιλιοστά τον χρόνο (δηλαδή προς τον χώρο του Αιγαίου) κατά μήκος του ρήγματος της Βόρειας Ανατολίας. Το Αιγαίο ακολουθεί την κίνηση αυτή και κινείται με την ίδια ταχύτητα – 25 χιλιοστά το χρόνο – σε σχέση με την Ευρώπη κατά μήκος της τάφρου του Βορείου Αιγαίου προς τα δυτικά. Ταυτόχρονα όμως το Αιγαίο, λόγω εσωτερικής παραμόρφωσης, επεκτείνεται προς τα νότια με ταχύτητα η οποία φθάνει περίπου τα 10 χιλιοστά ανά έτος. Με τον τρόπο αυτό, ο ρυθμός ολίσθησης στο νότιο τμήμα του φθάνει ως τα 35 χιλιοστά το έτος, περίπου, με διεύθυνση βορειοανατολικά – νοτιοδυτικά. Επειδή όμως και η Αφρική κινείται προς τα βόρεια με ταχύτητα 10 χιλιοστά ανά έτος, ο ρυθμός σύγκλισης μεταξύ της αφρικανικής λιθοσφαιρικής πλάκας με εκείνης του Αιγαίου είναι της τάξεως των 45 χιλιοστών το έτος ­ με αποτέλεσμα τη διαρκή επέκταση του Αιγαίου.
Επιπλέον δυτικά του ελληνικού χώρου (στην περιοχή βόρεια της Κεφαλονιάς), η Απουλία μικροπλάκα (Βόρειο Ιόνιο – Αδριατική) εκτελεί μια αριστερόστροφη κίνηση και το ανατολικό της όριο συγκρούεται με την Πίνδο.
Όλες αυτές οι μετακινήσεις των λιθοσφαιρικών πλακών, σε γενικές γραμμές, θα μπορούσαμε να πούμε ότι αποτελούν και την κύρια αιτία της σεισμικής δραστηριότητας που εκδηλώνεται στον ελληνικό χώρο και κατά περίεργο τρόπο «συναντώνται» στην περιοχή της Κεφαλονιάς, γεγονός που έχει αποτέλεσμα στον χώρο αυτό να παρουσιάζεται και η μεγαλύτερη σεισμικότητα της ευρύτερης περιοχής του Αιγαίου, δηλαδή ολόκληρης της Ελλάδας και κατ’ επέκταση της Ευρώπης.

Πηγή: http://www.newsbomb.gr

Καλοκαιρινές εξορμήσεις

Γεια σας μετά από καιρό..  Μετά από τις καλοκαιρινές μου εξορμήσεις (ίσως γράψω κάποτε για αυτές) καιρός ήταν να ασχοληθώ μ’ αυτό το blog..


Είναι καλοκαίρι, έχει ζεστούλα και η φάση πρέπει να είναι χαλαρή, αν είσαι τυχερός δεν διαβάζεις αυτό το άρθρο και κάνεις ήδη το μπανάκι σου. 

Εσύ που διαβάζεις όμως αν ετοιμάζεις εξορμήσεις ίσως σου φανεί κάτι χρήσιμο.

Υπάρχουν καλοκαιρινές εξορμήσεις για τους φτωχούς και για τους πλούσιους.

Αν δεν είσαι ο τύπος που θα έχεις τις πολυτέλειες με τους σοφέρ που θα σου κρατάνε την ομπρέλα και θα σε ταΐζουν αστακούς στο πιο high class 5 αστέρων ξενοδοχείο του θείου σου συνέχισε να διαβάζεις. 

Ο λόγος είναι ότι προσπαθούμε να τη βγάλουμε οικονομικά να το πω ετσι, όλοι ψάχνουμε το φθηνό, το τζάμπα. Το Free. 

Ας αρχίσω.

Περισσότεροι τα τελευταία χρόνια αποφασίζουν να κάνουν φθηνές διακοπές και αρκετοί (νέοι συνήθως) διαλέγουν το camping. Μ’ αυτό θα ασχοληθώ..

Στην αγορά υπάρχουν ειδικά μαγαζιά που μπορείτε να βρείτε εξειδικευμένες σκηνές του camping ανάλογα πάντα με τις προσδοκίες σας και τις απαιτήσεις σας. Αφού ψαχτείτε και βρείτε αυτή που σας ενδιαφέρει έχετε λύσει το πρόβλημα της στέγης που θα σας προστατέψει από ζωύφια, βροχές.. (Θα γίνει περισσότερη ανάλυση σε επόμενο άρθρο)

Στη μάσα αν έχετε δυνατότητα να έχετε μαγειρικά σκεύη μαζί σας θα σας φανεί πολύ χρήσιμο και ποιο οικονομικό. Διαφορετικά ψάξτε και συγκρίνετε τιμές. Καλό είναι να τρώτε φρούτα και λαχανικά εποχής και γενικότερα χορταστικές τροφές με μεγάλες θρεπτικές αξίες.

Να προσπαθήσετε να έχετε νερό μαζί σας πάντα. 

Πάρτε και μια γεύση από  ένα παλιό άρθρο.  
» Ο ΟΔΗΓΟΣ ΤΟΥ ΤΖΑΜΠΑΤΖΗ»
   

Προτάσεις για στήσιμο σκηνής

Πολύ βασικό στο στήσιμο της σκηνής είναι η επιλογή του εδάφους (για διάφορους λόγους όπως θα δούμε παρακάτω) όταν αυτό είναι δυνατό.
Ιδιαίτερα μεγάλης σημασίας είναι η επιλογή αυτή όταν στήνουμε «ελεύθερο» κάμπινγκ στην φύση. Σε αντίθεση με τα οργανωμένα κάμπινγκ που (τις περισσότερες φορές) το έδαφος έχει ήδη επιλεγεί και διαμορφωθεί στο ελεύθερο προσαρμοζόμαστε στο φυσικό τοπίο, οπότε και για ασφάλεια μας (καθώς και του περιβάλλοντα χώρου) και για την καλύτερη αντιμετώπιση των φυσικών φαινομένων αλλά και για άνεση η επιλογή εδάφους είναι βασική. Το ίδιο φυσικά ισχύει και για κάποια κάμπινγκ όπου μας δίνεται η δυνατότητα επιλογής.

Πρώτα από όλα επιλέγουμε την τοποθεσία βάση τριών παραγόντων.

1) Την θέση της σε σχέση με το υπόλοιπο τοπίο. Επιλέγουμε να στήσουμε σε υπερυψωμένα σημεία και όχι σε βαθουλώματα της περιοχής. Οι λόγοι είναι δύο βασικά. Ο πρώτος είναι ότι σε περίπτωση δυνατής βροχής τα νερά θα φεύγουν από το μέρος μας προς τα χαμηλότερα μέρη της τοποθεσίας (αν στήσαμε σε λάκκο θα το καταλάβουμε γρήγορα από τα νερά που θα αρχίσουν να μαζεύονται γύρω μας ). Ο δεύτερος είναι ότι σε βαθουλώματα η θερμοκρασία πέφτει περισσότερο το βράδυ αλλά και την μέρα χάνουμε τα ευεργετικά αεράκια που θα μας δροσίσουν, αν επιλέξουμε ψηλότερα σημεία θα έχουμε καλύτερο φυσικό κλιματισμό. Όταν λέμε εξερευνούμε την περιοχή για επιλογή δεν εννοούμε τα 20τμ που μας περιβάλλουν αλλά την ευρύτερη περιοχή (μην καταλήξουμε σε ένα σχετικά ψηλό σημείο του λάκκου).

2) Την σκίαση που προσφέρεται στα διάφορα σημεία. Ακόμα και αν έχουμε μαζί μας μια τεχνητή σκίαση καλό είναι να επιλέξουμε ένα σημείο με έντονη παρουσία δέντρων διότι η φυσική σκίαση είναι σαφώς καλύτερη και τα δέντρα πολλαπλασιάζουν και το αεράκι δίνοντας μια πιο δροσερή ατμόσφαιρα. Αν υπάρχει η αντίστοιχη βιοποικιλότητα και η επιλογή να στήσετε κάτω από όποιο δέντρο θέλετε τότε καλό είναι να αποφύγετε τα δέντρα που έχουν έντονες εκκρίσεις ουσιών (πχ πεύκα – ρετσίνι) διότι και η σκηνή θα λερωθεί αρκετά αλλά και δύσκολα θα απομακρύνεται τους λεκέδες. Καλό επίσης είναι να επιλέγετε πλατύφυλλα δέντρα διότι αυτά έχουν κυρίως την δυνατότητα να «πολλαπλασιάζουν» το αεράκι. Κατ’ εμέ ο τέλειος συνδυασμός είναι να στήσει κάποιος την σκηνή του κάτω από πλατάνι με λεύκες για παρέα και τύφλα να έχουν τα aircondition .

3) Το ίδιο το έδαφος και η μορφολογία του. Επιλέγουμε να στήσουμε σε επίπεδο μέρος, χωρίς πολλές εξέχουσες ρίζες και με ελάχιστες πέτρες. Καλό είναι να προτιμάμε μεσαίας μαλακότητας χώμα για να στήσουμε (αν υπάρχει η επιλογή) διότι στο πολύ σκληρό θα μας παιδέψουν τα πασαλάκια αλλά και στο πολύ μαλακό (ή άμμο) θα βγαίνουν εύκολα (φυσικά υπάρχουν και αντίστοιχα πασαλάκια για όλα τα είδη εδάφους αλλά τα στάνταρ μακρόστενα, ψιλά, μεταλλικά πασαλάκια είναι για σκληρό και μεσαίο έδαφος).

Αφού λοιπόν έχουμε επιλέξει έδαφος πρέπει να επιλέξουμε μετά και τον προσανατολισμό της σκηνής.

Ένα κοινό λάθος είναι ότι κοιτάμε που «πέφτει» ο ήλιος την ώρα που στήνουμε, το αποτέλεσμα είναι ότι στήνουμε με τέτοιο τρόπο ώστε ο ευχάριστος αλλά θερμός μας επισκέπτης να κάνει την επίσκεψή του τις χειρότερες ώρες. Αν δεν είμαστε ειδικοί ή γνώστες της περιοχής καλό είναι να έχουμε και μια μικρή πυξίδα μαζί μας. Το καλοκαίρι (που στήνουμε οι περισσότεροι τις σκηνές μας) ο ήλιος βγαίνει από ΒΑ (Ιούλιο) και Α – ΒΑ (Αύγουστο) και συνήθως μέχρι τις 7 – 7:30 έχει πιάσει καθαρά ανατολή. Καλό είναι λοιπόν το «δωμάτιο» της σκηνής μας να έχει βόρειο προσανατολισμό και η σκίαση να έρχεται από ΒΑ – ΝΔ (για να γλυτώσουμε τις χειρότερες ώρες κάψας).

Αφού λοιπόν έχουμε επιλέξει που θα στήσουμε καλό είναι να καθαρίσουμε το έδαφος από πέτρες και πεσμένα κλαδιά ώστε και να μην πληγώσουμε το πάτωμα της σκηνής αλλά και να έχουμε μια πιο άνετη διαμονή (δεν είναι ευχάριστο να πατάς κοτρόνια όταν μπαίνεις μέσα στη σκηνή).

Καλό είναι στο στήσιμο της σκηνής να έχουμε μαζί μας και κάποια βοηθήματα (πανιά) ώστε να αποφύγουμε φθορές και να κάνουμε την διαμονή μας πιο ευχάριστη.

Πρώτα απ’ όλα το υπόθεμα. Το πανί που μπαίνει κάτω από την σκηνή. Καλό είναι να έχουμε ένα υπόθεμα και για να προστατεύουμε το πάτωμα της σκηνής αλλά και για να δημιουργήσουμε έναν χώρο χωρίς πολλά χώματα που θα τον χρησιμοποιούμε ως αυλή. Δύο επιλογές:

1) Μουσαμάς με κρίκους. Ο μουσαμάς είναι από σκληρό υλικό και θα προστατέψει το πάτωμα της σκηνής σας αλλά έχει και ένα μειονέκτημα δεν αναπνέει και δεν αφήνει το νερό να το διαπερνάει και να πηγαίνει στο χώμα. Τα προβλήματα που δημιουργούνται με τον μουσαμά είναι δύο, πρώτον μια και δεν περνάει το νερό μετά από βροχή συγκρατεί όλη την υγρασία και πολλές φορές (και με λίγο κακό στήσιμο ή μορφολογία εδάφους) φέρνει τα νερά και πάνω ή μέσα στην σκηνή, και δεύτερον δεν αφήνει και τον ήλιο να περάσει ιδιαίτερα, οπότε σκοτώνει και κάθε χορταράκι κάτω από αυτόν (ιδιαίτερα από τις 10 μέρες στήσιμο και μετά). Καλό είναι τον μουσαμά να τον αποφεύγουμε σε μεγάλο εμβαδόν για να μας φτιάξει αυλή αλλά αν χρησιμοποιείται η χρήση του να περιορίζεται σε ένα μικρό κομμάτι περίπου στις διαστάσεις της σκηνής (για την προστασία του πατώματος).

2) Διάτρητο πανί ή αλλιώς το γνωστό μας ελαιόπανο. Συνήθως πράσινο δημιουργεί μια όμορφη αυλή, το νερό το διαπερνάει οπότε και δεν θα έχετε προβλήματα με υγρασία, νερά και μούχλα καθώς επίσης δεν σκοτώνετε και την χλωρίδα. Πιο ελαφρύ από τον μουσαμά κουβαλιέται πιο εύκολα και μπορούμε να έχουμε περισσότερα τμ για να φτιάξουμε μια αυλή. Φυσικά δεν παρέχει την προστασία που παρέχει ο μουσαμάς στο πάτωμα (πιο ψιλό υλικό) αλλά σε περίπτωση ανάγκης και αν συναντήσετε έντονα βραχώδες έδαφος μπορείτε να το διπλώσετε (στα 2-3-4 μέρη) και να αυξήσετε έτσι την παρεχόμενη προστασία.

Ο τέλειος, πιθανόν συνδυασμός είναι ένας μικρός μουσαμάς ακριβώς κάτω από την σκηνή και ένα ελαιόπανο για αυλή.

Πως τα στήνουμε τώρα:

Πρώτο πράγμα που κάνουμε αφού έχουμε διαλέξει και καθαρίσει την τοποθεσία που θα στήσουμε , είναι να βγάλουμε έξω το ελαιόπανο και να το απλώσουμε, έτσι έχουμε έναν καθαρό χώρο (από χώμα) για να ακουμπήσουμε τα πράγματά μας και να ανοίξουμε την σκηνή. Το καρφώνουμε με μικρά πασαλάκια στις άκρες αλλά και σε μερικά ακόμα σημεία ώστε να μην σκοντάφτουμε αλλά και για να μην μας το παίρνει ο αέρας. Μετά τοποθετούμε τον μουσαμά στο σημείο που θα στήσουμε την σκηνή (πάνω από το ελαιόπανο) και καρφώνουμε πασαλάκια στους κρίκους. Τέλος (αν δεν σηκώσουμε τέντα άμεσα) ανοίγουμε τον σάκο της σκηνής και αρχίζουμε να στήνουμε πάνω στον μουσαμά.

Χρήσιμο είναι επίσης να υπάρχει και μια τέντα είτε για λόγους σκίασης είτε για λόγους προστασίας (από ρετσίνι και άλλες κολλώδεις ουσίες καθώς και από φύλλα, πευκοβελόνες κτλ).

Αναλύοντας τις επιλογές:

1) Τέντα εμπορίου. Υπάρχουν διάφορες «έτοιμες» τέντες σε διάφορες διαστάσεις και πανιά, άλλες με ορθοστάτες άλλες για «σήκωμα» με σχοινί . Μπορείτε να επιλέξετε μία για τις δικές σας ανάγκες αλλά υπάρχουν συνήθως δύο μειονεκτήματα σε αυτές του εμπορίου. Πρώτον είναι πολύ ακριβές για αυτό που προσφέρουν και δεύτερον είναι αρκετά μικρές σε διαστάσεις προσφέροντας μόνο μερική σκίαση (αναγκαστικά μια και τα πανιά αυτά δεν έχουν πολύ μεγάλες αντοχές στον αέρα, οπότε οι μεγάλες επιφάνειες είναι κάπως απαγορευτικές).

2) Μουσαμάς με κρίκους. Μπορεί να στερεωθεί είτε με ορθοστάτες (από τους οποίους πιάνει σχοινί με πασαλάκια στο έδαφος) είτε να σηκωθεί με σχοινιά. Τα προβλήματα αυτής της λύσης ξεκινάνε από το ότι είναι βαρύ πανί και συμπαγές (δεν επιτρέπει τον αέρα να περνάει). Το βάρος και η μεγάλη αντίσταση στον αέρα μας περιορίζουν πάλι σε μικρές διαστάσεις και κάνουν το «σήκωμα» μια σχετικά δύσκολη και χρονοβόρα εργασία . Επίσης λόγω του ότι δεν αναπνέει καλά σαν πανί φρόνιμο είναι να το σηκώσουμε αρκετά πιο ψηλά από την σκηνή και να δώσουμε καλή βάση στην κλίση που έχει ώστε να επιτρέπει και τον ζεστό αέρα να φεύγει αλλά και τα νερά σε περίπτωση βροχής (αν δεν έχει σωστή κλίση και αρχίζει να μαζεύει νερά μπορεί να «σκάσει» πάνω στην σκηνή σας με ένα αξιόλογο βάρος – από την ποσότητα νερού – οπότε μεγάλη προσοχή στην κλίση). Τα πλεονεκτήματα του είναι ότι είναι αδιάβροχο (σε πολύ μεγάλο βαθμό αν δεν έχει τρύπες) και ότι δεν αφήνει καθόλου ρετσίνια, κουτσουλιές και άλλες ουσίες να πέσουν πάνω στην σκηνή σας.

3) Αντιηλιακά πανιά τέντας. Μπορείτε να τα προμηθευτείτε πιο δύσκολα (συνήθως από τεντάδες) και κοστίζουν αρκετά. Τα ίδια μειονεκτήματα με τον μουσαμά αν και αναπνέουν συνήθως λίγο καλύτερα τα πανιά αυτά και είναι και ελαφρότερα. Σκίζονται όμως πιο εύκολα και καθαρίζονται πιο δύσκολα.

4) Καραβόπανο. Αρκετά ακριβό και πολύ βαρύ, μια παλιότερη … λύση. Όχι απόλυτα αδιάβροχο και πολύ δύσκολο να σηκωθεί, είναι ίσως πρόταση για πιο μόνιμες εγκαταστάσεις…

5) Το ελαιόπανο. Ελαφρύ, μπορούμε να το βρούμε εύκολα και ζυγίζει λίγο. Πλεονεκτήματα αρκετά, εύκολη συντήρηση, χαμηλό κόστος αντικατάστασης, ικανοποιητική σκίαση, αναπνέει … ελεύθερα, πολύ μικρή αντίσταση στον αέρα. Τα μειονεκτήματα έχουν να κάνουν με την αραιή υφή του, η βροχή περνάει εύκολα (μικρό πρόβλημα με μέτρια προς καλή αδιαβροχοποίηση 1500mm – 2000mm) καθώς επίσης και όλες οι ανεπιθύμητες ουσίες (κουτσουλιές, ρετσίνια κτλ).

6) Διάτρητο πανί σκίασης. Το συναντάμε σε διάφορα πάρκινγκ (χρησιμοποιείτε για σκίαση) και μοιάζει σαν το απλό ελαιόπανο (συνήθως πράσινο σε χρώμα και αυτό) αλλά έχει αρκετά πιο έντονη πλέξη (το ελαιόπανο είναι περίπου στο 60% κάλυψη από τον ήλιο ενώ το σκίασης γύρω στο 90%). Είναι κάποιος πιο δύσκολο να το βρούμε από το ελαιόπανο και κοστίζει περίπου τα ίδια με τον μουσαμά (ανά τμ). Τα πλεονεκτήματά του πολλά, αναπνέει, είναι εύκολο-συντήρητο, δίνει καλή σκίαση και δεν αφήνει να περνάνε εύκολα κουτσουλιές και ρετσίνια (πάλι υπάρχει περίπτωση μια και είναι διάτρητο αλλά με μικρές πιθανότητες), και πάνω απ’ όλα είναι ελαφρύ, σηκώνεται εύκολα με σχοινιά ακόμα και αν πρόκειται για μεγάλο εμβαδόν. Επειδή είναι διάτρητο έχει και μικρότερη αντίσταση στον αέρα οπότε δεν θα σας έρθει εύκολα στο κεφάλι. Μειονέκτημα ίσως ότι αφήνει μέρος της βροχής να περνάει και να πέφτει πάνω στην σκηνή, αλλά με μια μέτρια αδιαβροχοποίηση (1500mm) δεν θα έχετε κανένα πρόβλημα.

Τα δύο τελευταία πανιά (5 και 6) σηκώνονται αρκετά εύκολα με σχοινιά και … μπαλάκια του τένις . Πιάνουμε το πανί σφιχτά γύρω από ένα μπαλάκι του τένις και μετά δένουμε τον κόμπο με σχοινί και είμαστε έτοιμοι να σηκώσουμε (για πιο αναλυτικές οδηγίες και απορίες ρωτήστε με).

Όπως και για την περίπτωση του υποθέματος μην χρησιμοποιείτε νάιλον καλύμματα είτε για πάνω, (εκτός αν βρεθείτε προ εκπλήξεως σε μια βροχή και αυτή είναι η μόνη σας λύση – σκηνές με μικρή αδιαβροχοποίηση <1500mm), αλλά κυρίως για κάτω από την σκηνή (υγρασία που δεν φεύγει με τίποτα, νερά και μούχλα).

Πηγή: Wikipedia