Άπληστον Κέρδος

aplistonkerdos-afisa

Κατεβάστε την ταινία από αυτήν την σελίδα, πατώντας Download: https://vimeo.com/omniatv/aplistonkerdos

English subtitles (.srt)

IMDB | 15ο ΦΝΘ

Μια δεκαπενταετία αγώνων για τη γη, τον αέρα και το νερό, από τους κατοίκους της Βόρειας Ελλάδας, ενάντια στους σύγχρονους χρυσοθήρες.

Η ιστορία και το περιεχόμενο του κινήματος κατά της εξόρυξης και της μεταλλουργίας χρυσού ξεδιπλώνεται καθώς μιλούν πρόσωπα από τις τοπικές κοινωνίες που αφιέρωσαν τη ζωή τους στην ενημέρωση, την αφύπνιση και την δικτύωση των τοπικών κινημάτων.

Η αντίσταση στα μεταλλεία ξεκινά απ’ τη Χαλκιδική, περνά στη Θράκη, στο Κιλκίς, ενώνει χριστιανούς και μουσουλμάνους και, αφού, περνάει τα σύνορα και δίνει τα χέρια με τα αντίστοιχα κινήματα αντίστασης στη Βουλγαρία και την Τουρκία, δυναμώνει τη φωνή της με πράξεις.

Όλες οι πτυχές του θέματος των μεταλλείων παρουσιάζονται καθώς τα δρώντα υποκείμενα κουβεντιάζουν «ήσυχα κι απλά» κάτω απ’ τη σκιά των δέντρων του αρχέγονου δάσους των Σκουριών, στο δρόμο για τις Σάπες, στις διαδηλώσεις και τις συγκρούσεις, στις γειτονιές και τα σπίτια τους.

Διάρκεια: 67′

Σκηνοθεσία: Γιάννης Καρυπίδης

Αφηγητές: Τόλης Παπαγεωργίου, Ανέστης Στρατιάδης

Στίχοι-Μουσική-Ερμηνεία: Χρήστος Χατζόπουλος

Παραγωγή: Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων, OmniaTV, AgitProp.

Πρώτη προβολή: Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης 2013

Πρώτη τηλεοπτική μετάδοση: αυτοδιαχειριζόμενη ΕΡΤ3 (Μάρτιος 2015)

Άδεια Creative Commons
Το έργο με τίτλο Άπληστον Κέρδος από τον δημιουργό Γιάννη Καρυπίδη διατίθεται με την άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .
Παροχή δικαιωμάτων πέρα από τα πλαίσια αυτής της άδειας μπορεί να είναι διαθέσιμη στο https://omniatv.com/contact.

Creative Commons License
Greedy Profit (Άπληστον Κέρδος) by Yiannis Karypidis (Γιάννης Καρυπίδης) is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Permissions beyond the scope of this license may be available at https://omniatv.com/contact.

«Είδα τί σημαίνει αφοσίωση σ’ έναν σκοπό»
Δυο λόγια με τον σκηνοθέτη για την ταινία

– Τί σημαίνουν τα ορυχεία και η μεταλλουργία χρυσού για τους κατοίκους της Β. Ελλάδας; Πώς οι τοπικές κοινωνίες προσλαμβάνουν αυτές τις δραστηριότητες;

– Οι τοπικές κοινωνίες, στην περίπτωση της εξόρυξης και μεταλλουργίας χρυσού, λειτούργησαν και σαν τοπικές και σαν κοινωνίες.

Τοπικές, γιατί προέταξαν την σωτηρία του τόπου τους από τις όντως καταστροφικές μεταλλευτικές δραστηριότητες και αγωνίζονται γι’αυτό.

Στην περίπτωση της Θράκης αυτό αποτυπώνεται τόσο στις κατά καιρούς μαζικότατες εκδηλώσεις αντίθεσης «στο χρυσό θάνατο» όσο και στις σχεδόν ομόφωνες αποφάσεις όλων των αυτοδιοικητικών οργάνων κάθε βαθμού, σε βάθος δεκαπενταετίας.

Η περίπτωση της Χαλκιδικής, λόγω της ομηρίας των εργαζομένων στην εταιρεία, εμφανίζει διαφορετικά χαρακτηριστικά αλλά εκτός απο τις γνωστές στο πανελλήνιο, και όχι μόνο, κινητοποιήσεις των αντιδρώντων στο έγκλημα στις Σκουριές, είχαμε πρόσφατα και την ανάδειξη στη δημοτική αρχή ενός ψηφοδελτίου που συγκροτήθηκε με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες βάσης, μαζικότατες, βάζοντας τέρμα στην απόλυτη κυριαρχία της εταιρείας για δεκαετίες.

Και εδώ οι δυναμικές κινητοποιήσεις και η αποτροπή της καταστροφής έρχονται από αρκετά χρόνια πίσω.

Κοινωνίες, γιατί για πρώτη φορά υπερβαίνοντας πολιτικούς, ταξικούς, κοινωνικούς, θρησκευτικούς και πάσης φύσεως διαχωρισμούς, διεκδίκησαν το δικαίωμα να αποφασίζουν αυτές για το μέλλον του τόπου τους, αρνούμενες να περιοριστούν στο σήμερα και αναλαμβάνοντας την ευθύνη για τις επερχόμενες γενεές.

– Το «Άπληστον Κέρδος» βασίζεται σε δύο προσωπικές αφηγήσεις ανθρώπων που μάχονται τις εξορύξεις με προσωπικό κόστος. Αλλά κερδίζουν κάτι, ως πρόσωπα, ως άνθρωποι, απ’ αυτήν τους την δράση;

– Αναμφισβήτητα ναι. Και μάλιστα πολλά. Είδα την αγωνία στα πρόσωπά τους αλλά είδα και άπειρη ικανοποίηση.

Είδα τι σημαίνει αφοσίωση σ’ έναν σκοπό, ολοκληρωτικό δόσιμο σε κάτι που σε υπερβαίνει και αξίζει τον κόπο, νοηματοδοτεί την ύπαρξη. Ο Τόλης Παπαγεωργίου, ο βασικός αφηγητής, λέει χαρακτηριστικά ότι το σπουδαιότερο πράγμα από τον πολύχρονο αυτόν αγώνα ήταν οι άνθρωποι που γνώρισε.

– Εσύ προσωπικά, κέρδισες κάτι από την διαδικασία της δημιουργίας αυτής της ταινίας;

– Έκανα πολλά βήματα στο να δαμάσω τον εγωισμό μου απ’ τη μια, και βρέθηκα στην καρδιά ενός γνήσιου, ακηδεμόνευτου, από τα κάτω χτισμένου, νικηφόρου κινήματος από την άλλη.

– Πώς νομίζεις ότι διαφέρουν οι αντιλήψεις των εταιρειών απ’ αυτές των αντιστεκόμενων περί «κοινωνίας», περί «κοινού καλού»;

– Εάν οι εταιρείες δεν ενδιαφέρονταν αποκλειστικά για το κέρδος – και μάλιστα με άπληστο τρόπο – και κάθονταν να λογαριάσουν ανθρώπους και ανθρώπινες αξίες, δεν θα ήταν εταιρείες. Είναι στη «φύση» τους.

Οι αντιστεκόμενες κοινωνίες, πάλι, ριζοσπαστικοποιούνται – και δεν εννοώ πολιτικά αλλά κυρίως ότι θέτουν επί τάπητος το ζήτημα των επερχόμενων γενεών, μιλάνε για τα παιδιά τους και για τα εγγόνια τους.

– Πού νομίζεις ότι βρίσκεται το σύνορο (όπου και διεξάγεται η μάχη) ανάμεσα στο όφελος των ανθρώπινων οντοτήτων και το συμφέρον μιας οικονομικής οντότητας;

– Ο αγώνας ανάμεσα  στην «εταιρεία» και τις τοπικές κοινωνίες είναι εκατονταετής: τόσο διαρκούν τα συμβόλαια παραχώρησης. Η όποια σημερινή μας νίκη θα ειναι πύρρειος, αν δεν αφήσει παρακαταθήκη για τους επόμενους. Απέναντι στην απληστία αντιτάσσεται η αγάπη για τον τόπο, η αξιοπρέπεια και μια αίσθηση ανθρωπιάς. Η μητέρα των μαχών στην συγκυρία πάντως είναι οι Σκουριές.

Advertisements

Ντοκιμαντέρ: Sebastião Salgado – The Salt of the Earth

the_salt_of_the_earth-inexarchiagr5

Κατά τα τελευταία 40 χρόνια, ο φωτογράφος Σεμπαστιάο Σαλγκάδο ταξιδεύει ανά τις ηπείρους, στα χνάρια μιας ανθρωπότητας που συνεχώς αλλάζει. Μια συγκινητική ταινία που ξεπερνά κατά πολύ το θέμα της και μεταμορφώνεται σε σπουδή για τον άνθρωπο και το περιβάλλον του.

Παρών σε πολέμους, λιμούς, κύματα προσφύγων και συνοδοιπόρος με ανθρώπους όλων των ειδών και χρωμάτων από διαφορετικές φυλές, συνεχίζει να ταξιδεύει στον πλανήτη αναζητώντας παρθένα σημεία του, άγρια χλωρίδα και πανίδα και μεγαλοπρεπή μοναδικά τοπία σε ένα τεράστιο έργο καταγραφής της ομορφιάς του πλανήτη Γη.

Έγινε μάρτυρας των μεγαλύτερων γεγονότων της σύγχρονης ιστορίας και παρουσιάζει ένα τεράστιο φωτογραφικό αρχείο ως αφιέρωμα στην ομορφιά του πλανήτη. Ένα πραγματικά εντυπωσιακό δημιούργημα που μέσα από αρμονικές εναλλαγές έγχρωμου και ασπρόμαυρου φιλμ, ταξιδεύει τον θεατή μαγικά, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης.

Συντελεστές
Συγγραφείς: Βιμ Βέντερς, Ζουλιάνο Ριμπέιρο Σαλγκάντο
Σκηνοθέτες: Βιμ Βέντερς, Ζουλιάνο Ριμπέιρο Σαλγκάντο
Ηθοποιοί: Βιμ Βέντερς, Ζακ Μπαρτελεμί, Ζουλιάνο Ριμπέιρο Σαλγκάντο, Λέλια Βάνικ Σαλγκάντο, Σεμπαστιάο Σαλγκάντο, Χιούγκο Μπάρμπιερ

Κατέβασμα ΕΔΩ

Ηλίας Πετρόπουλος – Ένας Κόσμος Υπόγειος

petropoulos

Ένα ντοκιμαντέρ γύρω από την ζωή του Ηλία Πετρόπουλου, ένα ταξίδι στον υπόγειο κόσμο, στην ζωή και την επιβίωση των μειονοτήτων. Ένας άνθρωπος που έξυσε πληγές με τις αλήθειες που έγραψε, όπου μέχρι τότε κανένας δεν είχε γράψει.

Ηλίας Πετρόπουλος. Πνεύμα ανήσυχο και ερευνητικό, πολέμιος των ακαδημαϊκών και του κατεστημένου, ο Ηλίας Πετρόπουλος ήταν ο πρώτος λαογράφος στην Ελλάδα που ασχολήθηκε με το περιθώριο και κατέγραψε πρόσωπα και πράγματα περιφρονημένα από την επίσημη ιστορία της χώρας του. Ο φακός τον συναντάει στο γραφείο του, στο Παρίσι, όπου έζησε αυτοεξόριστος τα τελευταία τριάντα χρόνια όταν, απογοητευμένος από την πολιτική της πατρίδας του και κουρασμένος από τις αλλεπάλληλες καταδιώξεις και φυλακίσεις, αποφασίζει να εγκαταλείψει την Ελλάδα.

Σε αυτήν την τελευταία του συνέντευξη -μερικούς μήνες μετά πέθανε από καρκίνο- ο Πετρόπουλος μας ταξιδεύει σε άγνωστα τοπία της παράδοσης και της ελληνικότητάς μας και μας γνωρίζει με όλους αυτούς τους ανθρώπους του κοινωνικού υπογείου που κυριάρχησαν

Μερικά στιγμιότυπα από τη ζωή και το έργο του Ηλία Πετρόπουλου.
Ο συγγραφέας, ποιητής και λαογράφος μιλά λίγο πριν τον θάνατό του…

«Πάντοτε μιλάω από μνήμης/ και τίποτα δεν καταφέρνω να αποδείξω. / Ωστόσο, νιώθω πως οι αναγνώστες μου / εξαγριώνονται από τις κακές λέξεις. / Γι’ αυτό, εφεξής, / θα χρησιμοποιώ υποκοριστικά: / μουνάκι, κωλοτρυπιδούλα, ψωλίτσα κτλ. / Οι μινιατούρες, ανέκαθεν / ήσαν προτιμητέες και αποδεκτές» (Ποτέ και Τίποτα – Η. Πετρόπουλος)

Περισσότερα: http://eagainst.com/articles/elias-petropoulos/                                        Κατέβασμα: http://www.black-tracker.gr/details.php?id=201

"ΣΤαγώνες" της Νέλλης Ψαρρού / "WAteRdrops" by Nelly Psarrou

Ένα ντοκιμαντέρ για τις περιπέτειες του νερού στην Ελλάδα

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ, ΣΗΜΕΡΑ θα μπορούσε να είναι ο τίτλος αυτού του ντοκιμαντέρ. Ταξιδεύοντας σε πέντε περιοχές της Ελλάδας (Θεσσαλονίκη, Αποπηγάδι Χανίων, ανατολική Χαλκιδική, Ασωπό και Βόλο) θα δούμε ότι ο πόλεμος του νερού δεν είναι ένα πιθανό σενάριο από το μακρινό μέλλον, αλλά μια πραγματικότητα που βιώνουν συμπολίτες μας εδώ και χρόνια και σήμερα χτυπά τις πόρτες όλων μας.

Charlie Chaplin – Μοντέρνοι καιροί 1936

Η δεύτερη ηχητική ταινία του Chaplin, σε μια εποχή όπου έχει ολοκληρώσει μία περιοδεία του σε όλον τον κόσμο, έχει αποκτήσει συνείδηση των κοινωνικών προβλημάτων που μαστίζουν την βιομηχανοποιημένη Δύση και αποφασίζει ν’ αφήσει τον χαρακτήρα του γνωστού Αλήτη που δημιούργησε το 1914 και τον κατέστησε διάσημο και αγαπητό απ’ όλους, για να επιδοθεί σε μια ιδιοφυή και απολαυστική κριτική του σύγχρονου αστικού μηχανοποιημένου κόσμου. Ένθερμος υποστηρικτής της Αριστεράς, στάση που του στοίχισε, στέφοντας για δεκαετίες το βλέμμα του FBI πάνω του, συνδυάζει σε αυτή την ταινία-σταθμό την καλλιτεχνική έκφραση με ένα δριμύτατο, σαρκαστικό πολιτικό κατηγορώ. Η εναρκτήρια σκηνή με την εικόνα των εργαζομένων σε αντιπαραβολή με ένα κοπάδι προβάτων, αλλά και οι σεκάνς της αυτόματης ταΐστρας εργατών και της πτώσης του στο εσωτερικό της μηχανής με τα γιγάντια γρανάζια, προδίδουν το υποκριτικό και σκηνοθετικό του μεγαλείο, παράλληλα με τις ιδεολογικές του ανησυχίες, όπως αυτές εμποτίστηκαν βαθιά από τη μαρξιστική σκέψη. Αγγίζει θέματα που παραμένουν επίκαιρα ακόμα και σήμερα: φτώχεια, ανεργία, απεργίες και απεργοσπάστες, πολιτική αδιαλλαξία, οικονομικές ανισότητες, τυραννία των μηχανών, ναρκωτικά. Έχοντας υποστεί την απάνθρωπη μεταχείριση των εργοδοτών στις μεγάλες βιομηχανίες, ο ήρωας καταλήγει να περιπλανιέται άνεργος και πεινασμένος. Στο δρόμο συναντά μία φτωχή κοπέλα, την τελευταία του παρτενέρ επί της οθόνης, την οποία ερμηνεύει η σύντροφός του και στη ζωή, εκείνη την περίοδο, Paulette Goddard. Μαζί προσπαθούν να ξεφύγουν από τους αστυνομικούς που τους καταδιώκουν και να ζήσουν την δική τους ρομαντική πλάνη, μακριά από έναν κόσμο δυστυχίας και αναταραχών. Η περιπλάνηση τους μέσα στην πόλη και οι απόπειρές τους να βρουν δουλειά, οδηγούν και τους δύο σε μία σειρά ξεκαρδιστικών, ωστόσο γλυκόπικρων περιπετειών. Η ένταση με την οποία ο Chaplin καταφέρνει να επικοινωνήσει σε συνεχή εναλλαγή, συναισθήματα χαράς αλλά και μελαγχολίας, σχετίζονται άμεσα με την επιδίωξή του να παρουσιαστεί στο κοινό περισσότερο «ώριμος». Σταθμός στη καριέρα του ίδιου του Chaplin είναι η σκηνή, στην οποία εμφανίζεται για πρώτη και τελευταία φορά να μιλά και συγκεκριμένα να τραγουδά. Αμετανόητος πολέμιος του ομιλούντος σινεμά, ο Chaplin δίσταζε να εισάγει την αγαπημένη του περσόνα στη νέα αυτή εποχή του ηχητικά ενισχυμένου κινηματογράφου. Οι «Μοντέρνοι Καιροί» είναι μία ηχητική ταινία, αλλά όχι μία ταινία διαλόγων. Συνέθεσε ένα ακουστικό κολάζ από τους ήχους της πόλης και των εργοστασίων, με ελάχιστες ηχογραφημένες ομιλίες και τηρώντας την χρήση των επεξηγηματικών καρτών ανάμεσα στις σκηνές. Η σεκάνς κατά την οποία ο Chaplin προσλαμβάνεται για να σφίγγει βίδες στη γραμμή παραγωγής ενός εργοστασίου, μπλέκεται στα γρανάζια ενός τεράστιου μηχανήματος και τελικά χάνει τόσο πολύ την ανθρώπινη υπόστασή του από τη δουλειά, ώστε τριγυρίζει στο εργοστάσιο, σφίγγοντας τις μύτες και τα κουμπιά όσων συναντά, είναι μια σκηνή ανθολογίας.

Πηγή: the100bestmovies.blogspot.gr

 

Ένστικτο (Instinct) 1999

Ο ανθρωπολόγος Ίθαν Πάουελ, που ήταν αγνοούμενος επί δύο χρόνια στην αφρικανική ήπειρο, ξαναδίνει σημεία ζωής όταν ξαφνικά επιτίθεται σε μια ομάδα λαθροκυνηγών γοριλών, σκοτώνοντας δύο από αυτούς! Τώρα πια, έγκλειστος σ’ ένα ψυχιατρικό ίδρυμα της Φλόριντα, ο Πάουελ αποτελεί την πιο σημαντική «κλινική περίπτωση» του Δρ. Τίο Κάλντερ. Επί δύο ολόκληρα χρόνια, ο διακεκριμένος ανθρωπολόγος, προκειμένου να επιβιώσει, είχε μάθει να συμβιώνει με τους γορίλες! Τώρα πια δεν μιλά καθόλου ενώ φαίνεται να ζει σε μια φαντασιακή κατάσταση πραγμάτων. Σταδιακά και με αρκετή δυσκολία, ο Κάλντερ καταφέρνει να επικοινωνήσει με τον Πάουελ και όταν ο τελευταίος λύνει τη σιωπή του, ο νεαρός γιατρός εισχωρεί σ’ έναν κόσμο πέρα από την ανθρώπινη αντίληψη: την πραγματική φύση του ανθρώπινου όντος!

Σκηνοθεσία: Τζον Τάρτελταμπ
Σενάριο: Gerald Di Pego, Daniel Quinn
Μουσική: Ντάνι Έλφμαν
Διάρκεια:  114′